Poniżej przedstawiono podstawowe informacje techniczne na temat centrum biurkowego Webex, w którym znajdują się często zadawane pytania. Dodatkowe informacje można znaleźć w następującej dokumentacji:

Webex centrum biurkowego jest obsługiwane na następujących platformach sterowania połączeniami:

  • nawiązywanie połączenia Webex

  • Cisco Unified Communications Manager , wersje 11.5 (0), 12.5 (0), 14.0 (1) i nowsze.

  • H. strażniki H i producentów z firmy zewnętrznej oparte na standardach SIP

Cisco Unified Communications Manager wymaga zainstalowanego pakietu urządzenia, aby włączyć obsługę urządzenia Webex biurkowego

Kodeki określają jakość, przepustowość i kompresję sygnału. Jeśli osoby wnoszą skargę o słabym dźwięku podczas połączeń, może to być kodek.

Webex Hub obsługuje następujące kodeki Podczas konfigurowania sprzętu sieciowego należy wybrać kodek, który najlepiej nadaje się do wiadomości firmy, dzięki czemu użytkownicy mają znakomitą jakość:

  • G.711 A-law

  • G.711 mu-law

  • G.722

  • G.729a/G.729ab

  • Opus

  • OpenH264

koncentrator biurkowy Webex obsługuje kilka protokołów branżowych i sieciowych Cisco, które są niezbędne do komunikacji głosowej. Poniższa tabela zawiera przegląd protokołów sieciowych obsługiwanych przez te urządzenia.

Tabela 1. Obsługiwane protokoły sieciowe

Protokół sieciowy

Przeznaczenie

Uwagi o użyciu

Cisco Discovery Protocol (CDP)

CDP to protokół wykrywania urządzeń, który działa we wszystkich urządzeniach produkowanych przez firmę Cisco.

Korzystając z protokołu CDP, urządzenie może ogłaszać swoją obecność innym urządzeniom oraz odbierać informacje o innych urządzeniach znajdujących się w sieci.

W urządzeniu protokół CDP służy do przekazywania do przełącznika Cisco Catalyst takich informacji jak pomocniczy identyfikator VLAN ID, szczegóły zarządzania zasilaniem poprzez port sieciowy i dane konfiguracyjne jakości usług (ang. Quality of Service, QoS).

Protokół DHCP (ang. Dynamic Host Configuration Protocol),

Protokół DHCP dynamicznie przydziela i przypisuje adresy IP urządzeniom sieciowym.

DHCP umożliwia podłączenie urządzenia do sieci, a urządzenie staje się aktywne bez konieczności ręcznego przypisywania adresu IP ani do konfigurowania dodatkowych parametrów sieci.

Protokół DHCP jest domyślnie włączony. Jeśli ta opcja jest wyłączona, należy ręcznie skonfigurować na każdym urządzeniu adres IP, maskę podsieci, bramkę i serwer TFTP.

Zalecamy użycie DHCP opcji niestandardowej 150. dzięki temu można skonfigurować adres IP serwera TFTP jako wartość opcji. Opis dodatkowych obsługiwanych konfiguracji protokołu DHCP można znaleźć w dokumentacji konkretnej wersji programu Cisco Unified Communications Manager.


 

Jeśli w przypadku protokołu DHCP nie można użyć opcji 150, należy skorzystać z opcji 66.

Protokół HTTP (Hypertext Transfer Protocol)

HTTP to standardowy protokół do przesyłania informacji i przenoszenia dokumentów za pośrednictwem Internetu i sieci WWW.

Urządzenia korzystają z protokołu HTTP w przypadku usług XML, obsługi, uaktualniania oraz rozwiązywania problemów.

Hypertext Transfer Protocol Secure (HTTPS)

Protokół HTTPS stanowi połączenie protokołu HTTP z protokołem SSL/TLS w celu zapewnienia szyfrowania i bezpiecznej identyfikacji serwerów.

Aplikacje internetowe z obsługą protokołów HTTP i HTTPS mają skonfigurowane dwa adresy URL. Urządzenia obsługujące protokół HTTPS wybierz adres URL protokołu HTTPS.

Jeśli połączenie z usługą odbywa się za pośrednictwem protokołu HTTPS, użytkownikowi jest wyświetlana ikona z kłódką.

IEEE 802.1X

Standard IEEE 802.1X określa protokół kontroli dostępu i uwierzytelniania oparty na architekturze klient-serwer, który uniemożliwia nieupoważnionym klientom nawiązywanie połączenia z siecią LAN za pośrednictwem dostępnych publicznie portów.

Dopóki nie nastąpi uwierzytelnienie klienta, mechanizmy kontroli dostępu 802.1X dopuszczają komunikację w ramach protokołu EAPOL (ang. Extensible Authentication Protocol over LAN, rozszerzalny protokół uwierzytelniania poprzez sieć LAN) tylko za pośrednictwem portu, do którego jest podłączony klient. Po udanym uwierzytelnieniu poprzez ten port może się odbywać zwykła komunikacja.

Urządzenie implementuje standard IEEE 802.1 X przy użyciu obsługi następujących metod uwierzytelniania: EAP-FAST i EAP-TLS.

IP

IP to protokół komunikacyjny, który służy do adresowania i wysyłania pakietów w sieci.

Do komunikowania się za pośrednictwem protokołu IP urządzenia sieciowe muszą mieć przypisane: adres IP, podsieć i bramę.

Identyfikatory IP, podsieci i bram są przypisywane automatycznie w przypadku korzystania z urządzenia z Dynamic Host Configuration Protocol (DHCP) Jeśli nie używasz DHCP, musisz ręcznie przypisać te właściwości do każdego urządzenia lokalnie.

Adres IPv6 obsługuje urządzenia. Więcej informacji na ten temat można znaleźć w dokumentacji używanej wersji programu Cisco Unified Communications Manager.

Real-Time Transport Protocol (RTP)

RTP to standardowy protokół do przesyłania danych w czasie rzeczywistym, np. na potrzeby interaktywnej komunikacji głosowej i wideo, za pośrednictwem sieci transmisji danych.

Urządzenia korzystają z protokołu RTP do wysyłania i odbierania połączeń głosowych wykonywanych w czasie rzeczywistym od innych urządzeń i bram.

Real-Time Control Protocol (RTCP)

Protokół RTCP działa w powiązaniu z protokołem RTP, aby dostarczać w strumieniach RTP dane o jakości usług (np. o jitterze, opóźnieniu i czasie błądzenia).

Protokół RTCP jest domyślnie włączony.

Protokół SDP (Session Description Protocol)

SDP jest częścią protokołu SIP, która określa parametry dostępne w trakcie połączenia między dwoma punktami końcowymi. Konferencje są tworzone przy użyciu tylko tych funkcji protokołu SDP, które są obsługiwane przez wszystkie punkty końcowe biorące udział w konferencji.

Funkcje protokołu SDP, takie jak typy kodeków, wykrywanie DTMF, wprowadzany szum, są zwykle konfigurowane globalnie w programie Cisco Unified Communications Manager lub przez działające bramy multimedialne. Niektóre punkty końcowe SIP mogą umożliwiać konfigurację tych parametrów w danym punkcie końcowym.

Session Initiation Protocol (SIP)

SIP to opracowany przez stowarzyszenie Internet Engineering Task Force (IETF, Internetowa Grupa Robocza ds. Technicznych) standard dotyczący obsługi konferencji multimedialnych za pośrednictwem protokołu IP. SIP to oparty na kodzie ASCII protokół kontrolny warstwy aplikacji (zdefiniowany w dokumencie RFC 3261), który służy do nawiązywania, utrzymywania i przerywania połączeń między co najmniej dwoma punktami końcowymi.

Podobnie jak w przypadku protokołów VoIP standard SIP ma na celu obsługę sygnalizowania i zarządzania sesjami w sieciach telefonii pakietowej. Sygnalizowanie umożliwia przekazywanie informacji o połączeniu przez granice sieci. Zarządzanie sesjami zapewnia z kolei sterowanie atrybutami kompleksowego połączenia.

Secure Real-Time Transfer Protocol (SRTP)

SRTP jest rozszerzeniem profilu audio-wideo protokołu RTP (ang. Real-Time Protocol, protokół komunikacji w czasie rzeczywistym), które zapewnia nienaruszalność pakietów RTP i RTCP (ang. Real-Time Control Protocol, protokół sterowania komunikacją w czasie rzeczywistym). Umożliwia to uwierzytelnianie, zabezpieczanie integralności i szyfrowanie pakietów danych multimedialnych między dwoma punktami końcowymi.

Urządzenia korzystają z SRTP szyfrowania mediów.

TCP

TCP to protokół komunikacyjny dla potrzeb połączeń.

Urządzenia korzystają z TCP w celu nawiązywania połączeń z Cisco Unified Communications Manager i uzyskiwania dostępu do usług XML.

Transport Layer Security (TLS)

TLS to standardowy protokół do zabezpieczania i uwierzytelniania komunikacji.

Gdy są stosowane zabezpieczenia, urządzenia korzystają z protokołu TLS w trakcie bezpiecznego rejestrowania z Cisco Unified Communications Manager. Więcej informacji na ten temat można znaleźć w dokumentacji używanej wersji programu Cisco Unified Communications Manager.

Protokół TFTP (ang. Trivial File Transfer Protocol),

Protokół TFTP służy do przesyłania plików za pośrednictwem sieci.

Na urządzeniu TFTP umożliwia uzyskanie pliku konfiguracyjnego specyficznego dla danego typu urządzenia.

Protokół TFTP wymaga obecności w sieci serwera TFTP, który może być automatycznie zidentyfikowany przez serwer DHCP. Jeśli urządzenie ma korzystać z serwera TFTP innego niż określony przez serwer DHCP, należy ręcznie przypisać adres IP serwera TFTP przy użyciu menu konfiguracja sieci na urządzeniu.

Więcej informacji na ten temat można znaleźć w dokumentacji używanej wersji programu Cisco Unified Communications Manager.

UDP (ang. User Datagram Protocol)

UDP to bezpołączeniowy protokół komunikacyjny, który służy do dostarczania pakietów danych.

Protokół UDP jest używany tylko w strumieniach RTP. Sygnalizacja SIP na urządzeniach nie obsługuje UDP.

Twoje urządzenie obsługuje następujące języki:

  • Arabski

  • Kataloński

  • Chiński (uproszczony)

  • Chiński (tradycyjny)

  • Czeski

  • Duński

  • Holenderski

  • angielski (Stany Zjednoczone)

  • Angielski (Wielka Brytania)

  • Fiński

  • Francuski (Kanada)

  • Francuski (Francja)

  • Niemiecki

  • Hebrajski

  • Węgierski

  • Włoski

  • Japoński

  • Koreański

  • Norweski

  • Polski

  • portugalski (Portugalia)

  • Portugalski (brazylijski)

  • Rosyjski

  • Hiszpański

  • Hiszpański (łaciński)

  • Szwedzki

  • Turecki

Webex koncentratora biurkowego jest obsługiwana przez poniższe rozwiązania Cisco Wireless LAN.

  • Kontroler Cisco AireOS Wireless LAN i punkty dostępu Cisco

  • Cisco IOS bezprzewodowy kontroler sieci LAN i punkty Cisco Lightweight Access Points

  • Punkty dostępu Cisco Mobility Express i Cisco Lightweight Access

  • Autonomiczne punkty dostępu Cisco

  • Punkty dostępu Cisco Meraki